La Linea...

Animatie kent natuurlijk een lange geschiedenis van momenten waarin een vlek 'out of the inkwell' tot leven komt (van Cohl tot Fleischer), maar Osvaldo Cavandoli's La Linea filmpjes uit de jaren zestig en zeventig zijn wel de leukste. Lollig kindermodernisme, maar dan Italiaans! Met het fantastische brabbelstemmetje van de latere Pingu inspreker en voormalig clown Giancarlo Bonomi. (Die, overigens, ook de officiële aankondigingen van het treinstation in Milaan insprak).

Ook hier is 't de relatie tussen een 'doodle' (de hand, het lichaam, onnadenkendheid) en de 'brabbel' en een speelsheid die de traditie van het flipboekje suggereert. (En wat zouden de Sims zonder brabbelstem zijn???)

Cavandoli werkte ook aan Calimero toen deze nog street-cred had.

Floyd Gottredson, ctd. (meer over Gummi)

Nog even n.a.v. Gottfredson's rubberen paarden (zie hieronder)

Norman Klein merkt in zijn uitstekende bijdrage aan Sobcheck's "Meta Morphing" op dat de Disney karakters, i.t.t. b.v. Warner Brothers, of Tom & Jerry (of Felix), zo weinig 'transformeren.' In The Band Concert is Mickey zelfs een toonbeeld van stabiliteit in het centrum van een wervelwind van beweging. De enige uitzondering, volgens Klein, is Pluto. Zijn hondenlichaam lijkt wel van gummi. Bijvoorbeeld  in the Alpine Climbers:

M.a.w. de 'dieren' zijn wat meer van gummi - of liever: van gummi zijn is bij Disney een spectrum: hoe minder geantropomorfiseerd, hoe minder gummi.

Iwai Toshio

Art Young

Hier een stuk van Art Spiegelman over Art Young, een voor mij onbekende cartoonist.

Margaret Atwood

…. maar ook Margaret Atwood gaat een superheldenstrip schrijven. Het wordt uitgebracht door Dark Horse en gaat 'Angel Catbird' heten: over een held die zijn superkrachten ontleent aan genetisch materiaal van zowel katten als uilen.

Het klinkt als echt een Atwood onderwerp. Ze schreef in haar essaybundel In Other Worlds ook al over haar jeugdliefde voor superhelden, en de strips die ze als kind verzon over superkonijnen. Hier staat een leuk interview met Atwood over haar jeugdliefde voor strips.

't Zou leuk zijn om dit eens te lezen naast Grant Morrison's versie van Animal Man of zijn cyborg-dieren uit We3.

Andere 'echte' schrijvers die zich aan de strip waagden zijn Samuel Delaney (die ook in een pomo-SF idioom werkt) en Jonathan Lethem.

Fight Club 2

Waar zojuist mijn oog op valt: bij Dark Horse is een serie uitgekomen, "Fight Club 2" het vervolg op de door Fincher verfilmde roman van Chuck Palahniuk. Wat geestig is: de stripserie is ook door Palahniuk geschreven.



Na Josh Wedon en Kevin Smith is dit alweer een 'niet-stripschrijver' die een uitstapje maakt naar de strip, maar volgens mij is het het enige geval van een 'serieus' auteur die een 'sequal' van zijn grootste hit uitbrengt als origineel stripscenario.

Ik heb het nog niet gelezen.

steven universe