Tijdreisliefdesfilms

Ik heb net een erg leuke scriptie gelezen over Japanse 'tijdreisliefdesfilms,' films als Your Name, of My Tomorrow, Your Yesterday, of One Week Friends, waarin het koppel ontstaat vanwege een bizarre premise: een body-swap (Your Name) of malle situatie waarin de twee personages tijd op een andere manier beleven (My Tomorrow), of in een loop terecht komen (The 100th Love with You)

De scriptie stelt (overtuigend vind ik), dat deze films i.t.t. de films uit een westerse traditie niet zozeer gaan over de hindernissen die moeten worden overwonnen, maar dat ze een raar sci-fi gegeven gebruiken om liefde als iets mogelijks af te beelden.

Het is, volgens mij, ook geen toeval dat de meeste van deze films adaptaties zijn van manga's of anime series. De serialiteit van Manga betekent dat, narratief gezien, de tijd stil moet komen te staan, zodat de premise zelf nooit opgelost kan worden.

Net als TV-sitcoms draaien om conflicten die zich nooit helemaal oplossen, daar heeft de romantische manga een manier gevonden om het romantische moment - het ontstaan van een koppel - vast te houden en niet te laten oplossen in een narratief met een einde.

Pinokkio

Disney's Pinocchio is de Rear Window onder de animatiefilms: enerzijds een klassieke tekst, anderzijds een volledig zelfbewuste reflectie op 'animatie,' de illusie van leven die heen en weer pendelt tussen het artificiele (de techniek van Gepetto) en het magische (de fee), tussen goochelen en illusionisme, maar ook tussen een 'aethetics of attractions' en eentje van 'illusion of life.'

Pinocchio beweegt zich ook tussen verschillende terreinen: speelgoed, circus, kermis - en hij is (letterlijk) een attraction. Tegelijkertijd verwijst het naar de tekenstijlen van de romantiek, en het is een verhaal waarin de kijker zich verliest.

Geestig is dat Astroboy begonnen is als een 'herschrijving' van Disney's Pinokkio (Tezuka had al een grafische roman uitgebracht die erg op Disney's Pinokkio leek). Maar Astroboy is geen marionette, maar een robot. Tezuka introduceert daarmee een ander paradigma (naast magie, circus, speelgoed) om de vraag over de 'anime' van 'animatie' te stellen. 

Ghost in de Shell - dat ontstond op de rand van de paradigmawisseling die ingeluid werd door de opkomst van digitale animatie - is ook een metatekst. Het stelt, als Blade Runner, de vraag vanaf wanneer we iets herkennen als 'geanimeerd.' Maar waar bij Pinokkio en Astroboy de relatie kind-ouder centraal staan, draait het in Ghost om de ultieme otaku-vraag: hoe wordt een object tot object van verlangen?

pathosformel, Shawky, Cuscuna

Dit is mooi. En dit ook.

En natuurlijk dit:

Curb

Volgens mij biedt Freud's essay over humor de sleutel tot Curb your Enthusiasm.

Freud maakt een onderscheid tussen een grap die 'gemaakt' wordt, en het komische dat geobserveerd wordt. De serie bedient zich natuurlijk van een 'observerende,' 'verite-achtige' stijl - dat past ook goed bij het type humor waar het in geïnteresseerd is: de lach van de plaatsvervangende schaamte. Maar elke aflevering eindigt juist in een supervoordehandliggende grap, vaak voorzien van een Laurel & Hardy achtig melodietje. Deze grap 'verbindt' meestal elementen die in de aflevering eerder op een toevallige / observerende manier in beeld waren gekomen. Doordat deze elementen nu onderdeel van een 'grap' worden lijkt de humor ineens niet meer 'geobserveerd,'  maar onderdeel van een grap die gemaakt is. Hierdoor wordt het lullige van een grap extra lullig.

Piccinini

Ik las hier een leuk stuk van Donna Haraway over Patricia Piccinini, maakster van malle kunstwerken zoals deze:

(Er staat ook een gesprek met Rosi Braidotti op haar website).

Het zou leuk zijn om dit werk (en het commentaar erop) een naast / met Saga van Vaughan en Staples te lezen.

Eisenstein's lijn 1

Net als Resnais, Hitchcock, Welles en Fellini was Eisenstein in eerste instantie tekenaar!

Felix / Charlie

Messmer's Felix was gedeeltelijk gebaseerd op Chaplin - net als Mickey zich op Jolson baseert (en Bettie Boop op die boepboeppiedoep-zangeres). Wat nodig is: een systematische vergelijking.