Hier een stuk van Art Spiegelman over Art Young, een voor mij onbekende cartoonist.
dinsdag 15 december 2015
Margaret Atwood
…. maar ook Margaret Atwood gaat een superheldenstrip schrijven. Het wordt uitgebracht door Dark Horse en gaat 'Angel Catbird' heten: over een held die zijn superkrachten ontleent aan genetisch materiaal van zowel katten als uilen.
Het klinkt als echt een Atwood onderwerp. Ze schreef in haar essaybundel In Other Worlds ook al over haar jeugdliefde voor superhelden, en de strips die ze als kind verzon over superkonijnen. Hier staat een leuk interview met Atwood over haar jeugdliefde voor strips.
't Zou leuk zijn om dit eens te lezen naast Grant Morrison's versie van Animal Man of zijn cyborg-dieren uit We3.
Andere 'echte' schrijvers die zich aan de strip waagden zijn Samuel Delaney (die ook in een pomo-SF idioom werkt) en Jonathan Lethem.
vrijdag 4 december 2015
Fight Club 2
Waar zojuist mijn oog op valt: bij Dark Horse is een serie uitgekomen, "Fight Club 2" het vervolg op de door Fincher verfilmde roman van Chuck Palahniuk. Wat geestig is: de stripserie is ook door Palahniuk geschreven.


Na Josh Wedon en Kevin Smith is dit alweer een 'niet-stripschrijver' die een uitstapje maakt naar de strip, maar volgens mij is het het enige geval van een 'serieus' auteur die een 'sequal' van zijn grootste hit uitbrengt als origineel stripscenario.
Ik heb het nog niet gelezen.



Na Josh Wedon en Kevin Smith is dit alweer een 'niet-stripschrijver' die een uitstapje maakt naar de strip, maar volgens mij is het het enige geval van een 'serieus' auteur die een 'sequal' van zijn grootste hit uitbrengt als origineel stripscenario.
Ik heb het nog niet gelezen.

maandag 16 november 2015
zaterdag 13 juni 2015
Pierre Coffin
Eergisteren pas ontdekt (via Arte's Tracks) Despicable Me is eigenlijk Frans! D.w.z. Regisseur Pierre Coffin is Frans - of beter nog: Frans-Indonesich
Italo-Disney vs Deense Duck
Ok… De Disney- Italianen (Scarpo, Cavazzano) lieten zich voornamelijk door Floyd Gottfredson inspireren, terwijl de Denen, Nederlanders etc. Barks-fetishishisten waren.. Gottfredson heeft ook wel een super-lijnvoering, met een Jacovitti-achtige rubberen paarden…
De beste / bekendste van de Denen is Flemming Andersen, die ook voornamelijk voor de pockets tekent, en net als de Italianen een beetje een snelle, rommelige stijl heeft.
(Sowieso leuk: hoe in de Funny Animal traditie dieren worden afgebeeld. Niet helemaal geantropomorfieerd, maar toch ook weer wel. En bij Gottfredson vaak nog een slagje flexibeler en protopasmatischer dan zijn karakters zelf…)
maandag 8 juni 2015
Django vs Zorro
Ook net pas gezien (per toeval): Quentin Tarantino heeft zich ook aan het stripschrijven gewaagd: een Django + Zorro teamup.
Op zich een leuk idee - en ook Tarrantinoiaans: zoals hij in Django de pulp-politieke onderkant van de Spagheti-western naar boven haalde, zo haalt hij in Zorro de pseudo anti-imperialistische subtext naar voren.
Ik heb alleen het eerste deel gelezen, en kan niet helemaal inschatten of Tarantino veel heeft meegeschreven, of dat hij meer een writers credit kreeg vanwege 't gebruik van zijn 'eigendom' - maar er zitten wel Tarantino-achtige dialogen in - zoals de typische Tarantino bad-guy pedanterie over de betekenis van het woord 'panache'. Vooralsnog werkt dat vooral omdat 't het me doet denken aan het idioom en tempo van zijn films. Ik vraag me af of dit soort uitgesponnen dialogen ook blijvend werken in stripvorm. In Tarantion-films past het bij de ervaring van 'duur' die typisch is voor zijn werk (het zijn epische werken waarin geweld-orgies ongeveer even lang duren als triviale gesprekken). Maar bij strips bepaalt de lezer natuurlijk zelf of hij / zij doorbladert naar de actie...
Op zich een leuk idee - en ook Tarrantinoiaans: zoals hij in Django de pulp-politieke onderkant van de Spagheti-western naar boven haalde, zo haalt hij in Zorro de pseudo anti-imperialistische subtext naar voren.
Ik heb alleen het eerste deel gelezen, en kan niet helemaal inschatten of Tarantino veel heeft meegeschreven, of dat hij meer een writers credit kreeg vanwege 't gebruik van zijn 'eigendom' - maar er zitten wel Tarantino-achtige dialogen in - zoals de typische Tarantino bad-guy pedanterie over de betekenis van het woord 'panache'. Vooralsnog werkt dat vooral omdat 't het me doet denken aan het idioom en tempo van zijn films. Ik vraag me af of dit soort uitgesponnen dialogen ook blijvend werken in stripvorm. In Tarantion-films past het bij de ervaring van 'duur' die typisch is voor zijn werk (het zijn epische werken waarin geweld-orgies ongeveer even lang duren als triviale gesprekken). Maar bij strips bepaalt de lezer natuurlijk zelf of hij / zij doorbladert naar de actie...
Abonneren op:
Posts (Atom)









